Speeltuinen: inclusieve minimaatschappijtjes

De Speeltuinbende zet zich al tien jaar in voor samenspeelplekken. Inmiddels zijn er meer dan zestig speeltuinen toegankelijk (gemaakt) voor iedereen. En toch blijft het aantal spelende kinderen met een beperking achter. “De Speeltuinbende is op zoek naar partners om samen lokaal alle kinderen naar die speelplekken te krijgen, want juist hier kun je inclusieve minimaatschappijtjes vormen,” vertelt bendeleider Ilse van der Put.

Nederland is een rijk land als het gaat om speeltuinen. Antwerpen telt bijvoorbeeld evenveel speelplekken als Deventer, terwijl het vele malen groter is. In de afgelopen tien jaar zijn meer dan zestig samenspeelplekken gerealiseerd. Maar waar zijn al die kids met een beperking?

Spelen wordt vergeten
Speeltuinbendeleider Ilse van der Put heeft samen met studenten van de Hogeschool Utrecht onderzoek gedaan naar de houding van ouders en professionals ten aanzien van spelen. “Ouders zijn vaak de eerste zes à zeven jaar na de diagnose bezig om de boel goed te regelen voor hun kind. Aan het belang van spelen wordt in alle hectiek niet gedacht en ouders worden hier veelal ook niet op gewezen door een professional. Die professional houdt zich voornamelijk bezig met de cognitieve en motorische ontwikkeling van een kind. Wellicht met behulp van spel, maar dan veelal ingezet als oefening. Het kind krijgt dus niet van jongs af aan de ruimte om gewoon te spelen, al dan niet in zijn rolstoel.

Stel je voor: je bent zeven en komt voor het eerst in een speeltuin. Andere kinderen zijn aan het spelen en je zit daar in je rolstoel, je hebt geen idee wat je wel en niet kunt, en waar je moet beginnen… De grootste handicap van een kind in een dergelijke situatie is niet de beperking maar het gemis van het hebben leren spelen om het spelen. Juist door te spelen kun je jouw unieke lichaam leren kennen, zelf alles uitproberen en ontdekken. En je vooral vrij voelen en plezier beleven! Helaas zie ik regelmatig dat kinderen niet die kans krijgen en dat de ander voor ze invult wat ze wel of niet kunnen. ‘Ga jij maar dit doen, want dat kun je toch niet. Nee, blijf maar in je rolstoel zitten dat is veiliger.’ Het beperken van een kind maakt me heel boos. Die boosheid gebruik ik dan weer om een weg te zoeken om toch die kids naar de speeltuinen te krijgen.”

Wil je meer lezen over de Speeltuinbende? Je kunt het gehele artikel vinden in de nieuwe oktober-editie van Support Magazine, waar je een gratis proefnummer van aan kunt vragen. Meteen een abonnement nemen kan natuurlijk ook.

Facebook Twitter Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *