‘In de gevangenis voel ik me als een vis in het water’

Ze is ‘moeder op vier wieltjes’, rolt modeshows en, dit is wel heel speciaal, helpt (ex-)gedetineerden bij hun terugkeer in de samenleving. Ondanks haar ziekte houdt Kyra Muijtjens vele schoteltjes omhoog en wil zij zich nadrukkelijk overal laten zien. “Het moet normaal worden dat mensen met een beperking overal aan meedoen.”

“Tja, die allereerste transfer, dat was me wat.” Kyra heeft het heel lang kunnen tegenhouden. “Ik wilde absoluut niet in een rolstoel. Mijn collega’s in de gevangenis hebben mij over de drempel getrokken. Op gegeven moment verscheen ik wankelend en vallend voor de gedetineerden. Dat ging niet langer meer.” Kyra heeft ataxie van Friedreich. Het is een erfelijke stoornis van de prikkelgeleiding tussen hersenen en spieren, een licht progressieve ziekte. Maar eenmaal zittend in een rolstoel ging er een wereld voor haar open, ontdekte zij. “Opeens kon ik rustig praten en iemand aankijken. Ik merkte dat de gedetineerden hier verrassend goed op reageerden.”

Kyra begeleidt voor haar werk gedetineerden bij hun terugkeer in de samenleving. “Ik voer gesprekken met hen en kijk waar knelpunten
zitten bij het regelen van een woning, werk of uitkering. Daar begin ik al mee als zij nog in de gevangenis zitten. Zo leren ze het gezicht van de persoon kennen bij wie zij na hun detentie kunnen aankloppen.” Welk misdrijf een gedetineerde heeft begaan, wil Kyra per se niet weten. “In het begin was ik hier een keer nieuwsgierig naar, maar dat viel zo vies tegen. Ik wil onbevooroordeeld een normaal gesprek hebben.”

Kort lontje
Gedetineerden reageren anders op iemand die in een rolstoel zit, merkt Kyra. “Op een bepaalde manier ontdooi ik hen. Het is alsof ze denken: O, een meisje in een rolstoel, het zal bij haar ook allemaal niet van een leien dakje gaan. Ik heb nog nooit een gevangene met een kort lontje meegemaakt. Terwijl een mannelijke collega me welweleens vroeg iemand over te nemen. ‘Doe jij hem even, van jou neemt hij het eerder aan.’ Ik denk dat mijn situatie de gevangenen ook motiveert. Zo van: ‘Als het iemand in een rolstoel lukt een baan en een mooi huis te vinden en getrouwd te zijn, dan ga ik er ook voor.’ In de maatschappij werkt het als nadeel als je een beperking hebt, maar in mijn werk met gedetineerden is het een voordeel. Ik voel mij in de gevangenis als een vis in het water.” Kyra wil over een paar jaar weer werken met zwaarder gestraften, zoals ze voor de geboorte van haar zoontje deed. En helpen bij het opzetten van een leercentrum voor gedetineerden.

Wil je meer lezen over Kyra en haar werk met (ex-)gedetineerden? Je vindt het gehele artikel in de nieuwe editie van Support Magazine, waar je een gratis proefnummer van aan kunt vragen. Meteen een abonnement nemen kan natuurlijk ook!

Facebook Twitter Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *